info@jaapderuig.nl
Jaap de Ruig is een beeldend kunstenaar en filmmaker die deels in Amsterdam, deels in een houten woonwagen in de polder woont. In zijn werk spelen dieren of gesymboliseerde dieren een belangrijke rol. Dierenleven als metafoor voor het leven van de mens, en ook de menselijke houding ten opzichte van boerderijdieren en dieren in het algemeen. Zijn werk is te zien geweest op videofestivals en tentoon- stellingen in heel Europa. Op het moment draait zijn film 'GEEN PANIEK - Een jaar in lockdown op 150m² poldergrond' in Museum Belvédère in Heerenveen. Agenda - Museum Belvédère , videokabinet, t/m 26 september GEEN PANIEK - Een jaar in lockdown op 150m² poldergrond. - Galerie Leiden UMC , t/m 26 september - ‘Uitverkoren, Favorieten uit openbare kunstcollecties’. - Galerie Wit , Wageningen, 4 september t/m 3 oktober, La Grande Finale. - 50-50 Vrouwe Justitia , Zaandam, ‘Gerechtigheid’, 1 t/m 24 oktober. Toen De Ruig begin twintig was en een moeilijke periode doormaakte, verliet hij Nederland en belandde in Frankrijk, waar hij werd ondergedompeld in het aardse. Hij hoedde geiten, molk ze, maakte kaas, mestte uit en hakte hout. Het veranderde zijn leven. Een ander keerpunt was de kennismaking met zijn vriendin Mariët Meester. Ze reisden rond met een paard en een zelfgemaakt woonwagentje, ze trokken met een ezel door Andalusië, verbleven maandenlang in India en raakten bevriend met Roma in Roemenië. Aanvankelijk gebruikte Jaap de Ruig fotografie om de wereld vast te leggen, maar op een gegeven moment realiseerde hij zich dat het belangrijker voor hem was om in de tegenovergestelde richting te werken: van binnen naar buiten. De beeldende kunst gaf hem de mogelijkheid tot analyse en reflectie. Dieren werden een vaste waarde in zijn werk. Via hen onderzoekt hij de donkere kanten van het bestaan; lijden, dood, de strijd tussen mens en natuur en tussen mensen onderling. Hij gebruikt graag humor om die strijd in perspectief te plaatsen. Tussen oktober 2003 en oktober 2004 ondernam de kunstenaar een reis van een jaar, de Screening Europe Tour . Onderweg gaf hij zesentwintig filmvoorstellingen met een selectie van zijn videowerk. Screening Europe was voor hem ook een manier om de overeenkomsten en de culturele verschillen in Europa te ontdekken. Nadat hij voornamelijk in Amsterdam was gaan wonen en steeds minder in contact kwam met dieren, begon De Ruig zijn eigen lichaam te gebruiken als een gemakkelijk te manipuleren beest. In 2005 was The Burden, een video- installatie met twee projectoren, een van de eerste resultaten. Hoog op een muur staat de kunstenaar achter een open raam. Hij tilt een steen van de vensterbank, tilt hem boven zijn hoofd en laat hem vallen. Op dat moment neemt een tweede projector het over. De steen raakt de grond in een cirkel van licht. Terwijl de steen heen en weer wiebelt, lijkt het hoofd van de kunstenaar erin opgesloten te zitten. Langzaam lost de steen/het hoofd op in de vloer. Sinds 2011 is deze video-installatie permanent opgesteld in het UMC Amsterdam. In 2007 voltooide Jaap de Ruig een serie levensgrote video- installaties, getiteld The Army of Split Souls . Datzelfde jaar waren ze te zien in een monumentale solotentoonstelling in RAM Art in Rotterdam. In 2009 voltooide De Ruig The Source - One Day In A Roma Settlement In Romania , een film die in première ging op het International Film Festival Rotterdam. Diep verborgen in de heuvels wonen zo'n 350 mensen in zelfgemaakte hutten. De film begint met lange, statische shots van het begin van een nieuwe ochtend. Een pastorale manier van leven begint: koeien en paarden worden begeleid, water wordt uit een bron gehaald etc. 's Middags slaat de sfeer om en schreeuwen en bedreigen mensen elkaar. Beetje bij beetje keert de serene sfeer terug, maar terwijl de zon ondergaat zijn de naweeën van de ruzie nog hoorbaar. Tussen 2011 en 2015 ondernam De Ruig het project What David Sees, waarin hij samenwerkte met een jonge Roemeense Roma die hem een ​​fotocamera te leen vroeg om het dagelijkse leven in de Roma-wijk waar hij woont vast te leggen. Dit project leverde 6000 foto's, een video-installatie, een boek en een documentaire op. In opdracht van Museum voor Hedendaagse Kunst De Domijnen in Sittard creëerde de kunstenaar in 2017 De woonwagen, dat ben ik . Hij werkte samen met reizigers uit de omgeving van Sittard die hem hun miniatuur woonwagens met bijbehorende paardjes uitleenden. Behalve in een installatie resulteerde het in een korte documentaire waarin de eigenaren uitlegden waarom de miniatuurwagens zo belangrijk voor hen zijn. De vreemde houding van de mens ten opzichte van boerderijdieren is de laatste jaren het centrale thema van de kunstenaar. De eerste resultaten werden getoond tijdens het evenement Een dier / een mens in december 2018 in Amsterdam, dat bestond uit een symposium, een tentoonstelling en videoprojecties op de ramen van vijf grachtenpanden. In 2020 richtte Jaap de Ruig zijn eigen uitgeverij op, Uitgeverij Caprae . De naam is een eerbetoon aan geiten (Latijn: caprae), de dieren die hem ooit fysiek en psychisch hebben gered. Hoewel geiten vaak worden geassocieerd met ontbossing en woestijnvorming, is het de geitenhoeder (de mensheid) die verantwoordelijk is. Bij elke publicatie van Uitgeverij Caprae wordt nagedacht over de gevolgen voor het milieu. De Ruig is verantwoordelijk voor het ontwerp, de fotografie, de illustraties en de productie. In 2021 voltooide de kunstenaar GEEN PANIEK - Een jaar in lockdown op 150m² polderland . In een 56 minuten durende film volgt hij het ritme van de seizoenen op een onooglijk stukje land in Nederland, waar de natuur zich stoïcijns onthoudt van elke reactie op de menselijke consternatie over een pandemie. Facebook - Instagram Jaap de Ruig plaatst regelmatig een afbeelding uit zijn archief op Facebook, Instagram en Youtube en Vimeo. Daar zijn ook veel videofilms of fragmenten van video's geüpload. Instagram Facebook YouTube Vimeo Statement Video en film maken gebruik van de bestaande werkelijkheid om een ​​nieuwe werkelijkheid te creëren, die de bestaande onderzoekt.
JAAP DE RUIG
1987 - traveling from Sevilla to Granada with Mariët Meester and a donkey called Sevillana - Jaap de Ruig 1987 - traveling from Sevilla to Granada with Mariët Meester and a donkey called Sevillana - Jaap de Ruig 1982/83 - France, traveling with the first living wagon - Jaap de Ruig 1989 - travels through India - tribals and tourists - Jaap de Ruig 1990 until 2008 - travels through Romania to live with Roma - Jaap de Ruig 1996 - Digging up Coza - the artist digs up his favourite goat, video registration 45 min. 1997 - performance without spectators - cremation of roadkill and other found dead animals - Jaap de Ruig 2003/2004 - Screening Europe Tour - a one year tour doing 25 video shows in museums and art galleries - Jaap de Ruig 2003/2004 - Screening Europe Tour - a one year tour doing 25 video shows - Jaap de Ruig 2003/2004 - Screening Europe Tour - a one year tour doing 25 video shows, Chisinau, Rep. Moldova - Jaap de Ruig 2007 - Sometimes the Gravity of the Moon Prevails - life size video projection high on a wall - Jaap de Ruig 2007 - Munching Away at Someting - pig size video projection on the bottomline of a wall - Jaap de Ruig 2007 - Split - life size video projection on the bottomline of a wall - Jaap de Ruig 2007 - The Drawing Table - life size video projection on the bottomline of a wall - Jaap de Ruig 2005 - The Burden - two projector video installation - permanently installed at Amsterdam UMC - Jaap de Ruig 2011/15 - What David Sees - photo by David Vasile - a project by Jaap de Ruig 2015 - What David Sees - documentary 30 min. - Jaap de Ruig 2015 - What David Sees - book with photos and text - David Vasile, Mariët Meester and Jaap de Ruig 2011/15 - What David Sees - photo by David Vasile - a project by Jaap de Ruig 2020 - Pingping, a novel by Mariët Meester - published and designed by Jaap de Ruig, Uitgeverij Caprae 2020 - logo Uitgeverij Caprae - designed by Jaap de Ruig 2018 - When The Cows Come Home - video installation on the windows of five Amsterdam canal houses - Jaap de Ruig 2017 - The Living Wagon, That’s Me - an installation of miniature living wagons, i.c.w. Dutch travelers - Jaap de Ruig 2017 - The Living Wagon, That’s Me - an installation of miniature living wagons, i.c.w. Dutch travelers - Jaap de Ruig 2017 - The Living Wagon, That’s Me - an installation of miniature living wagons, i.c.w. Dutch travelers - Jaap de Ruig 2017 - The Living Wagon, That’s Me - an installation of miniature living wagons, i.c.w. Dutch travelers - Jaap de Ruig
Book preview EEN DIER / EEN MENS
2009 - The Source, One Day in a Roma Settlement in Romania - documentary 40 min. - Jaap de Ruig 1982 - herding goats in France - Jaap de Ruig Videostill 'GEEN PANIEK - Een jaar in lockdown op 150m² poldergrond' - 2021 - 56 min.
Jaap de Ruig is een beeldend kunstenaar en filmmaker die deels in Amsterdam, deels in een houten woonwagen in de polder woont. In zijn werk spelen dieren of gesymboliseerde dieren een belangrijke rol. Dierenleven als metafoor voor het leven van de mens, en ook de menselijke houding ten opzichte van boerderijdieren en dieren in het algemeen. Zijn werk is te zien geweest op videofestivals en tentoonstellingen in heel Europa. Op het moment draait zijn film 'GEEN PANIEK - Een jaar in lockdown op 150m² poldergrond' in Museum Belvédère in Heerenveen. Agenda - Museum Belvédère , videokabinet, t/m 26 september, GEEN PANIEK - Een jaar in lockdown op 150m² poldergrond. - Galerie Leiden UMC , t/m 26 september - ‘Uitverkoren, Favorieten uit openbare kunstcollecties’. - Galerie Wit , Wageningen, 4 september t/m 3 oktober, La Grande Finale. - 50-50 Vrouwe Justitia , Zaandam, ‘Gerechtigheid’, 1 t/m 24 oktober. Toen De Ruig begin twintig was en een moeilijke periode doormaakte, verliet hij Nederland en belandde in Frankrijk, waar hij werd ondergedompeld in het aardse. Hij hoedde geiten, molk ze, maakte kaas, mestte uit en hakte hout. Het veranderde zijn leven. Een ander keerpunt was de kennismaking met zijn vriendin Mariët Meester. Ze reisden rond met een paard en een zelfgemaakt woonwagentje, ze trokken met een ezel door Andalusië, verbleven maandenlang in India en raakten bevriend met Roma in Roemenië. Aanvankelijk gebruikte Jaap de Ruig fotografie om de wereld vast te leggen, maar op een gegeven moment realiseerde hij zich dat het belangrijker voor hem was om in de tegenovergestelde richting te werken: van binnen naar buiten. De beeldende kunst gaf hem de mogelijkheid tot analyse en reflectie. Dieren werden een vaste waarde in zijn werk. Via hen onderzoekt hij de donkere kanten van het bestaan; lijden, dood, de strijd tussen mens en natuur en tussen mensen onderling. Hij gebruikt graag humor om die strijd in perspectief te plaatsen. Tussen oktober 2003 en oktober 2004 ondernam de kunstenaar een reis van een jaar, de Screening Europe Tour . Onderweg gaf hij zesentwintig filmvoorstellingen met een selectie van zijn videowerk. Screening Europe was voor hem ook een manier om de overeenkomsten en de culturele verschillen in Europa te ontdekken. Nadat hij voornamelijk in Amsterdam was gaan wonen en steeds minder in contact kwam met dieren, begon De Ruig zijn eigen lichaam te gebruiken als een gemakkelijk te manipuleren beest. In 2005 was The Burden , een video-installatie met twee projectoren, een van de eerste resultaten. Hoog op een muur staat de kunstenaar achter een open raam. Hij tilt een steen van de vensterbank, tilt hem boven zijn hoofd en laat hem vallen. Op dat moment neemt een tweede projector het over. De steen raakt de grond in een cirkel van licht. Terwijl de steen heen en weer wiebelt, lijkt het hoofd van de kunstenaar erin opgesloten te zitten. Langzaam lost de steen/het hoofd op in de vloer. Sinds 2011 is deze video-installatie permanent opgesteld in het UMC Amsterdam. In 2007 voltooide Jaap de Ruig een serie levensgrote video-installaties, getiteld The Army of Split Souls. Datzelfde jaar waren ze te zien in een monumentale solotentoonstelling in RAM Art in Rotterdam. In 2009 voltooide De Ruig The Source - One Day In A Roma Settlement In Romania , een film die in première ging op het International Film Festival Rotterdam. Diep verborgen in de heuvels wonen zo'n 350 mensen in zelfgemaakte hutten. De film begint met lange, statische shots van het begin van een nieuwe ochtend. Een pastorale manier van leven begint: koeien en paarden worden begeleid, water wordt uit een bron gehaald etc. 's Middags slaat de sfeer om en schreeuwen en bedreigen mensen elkaar. Beetje bij beetje keert de serene sfeer terug, maar terwijl de zon ondergaat zijn de naweeën van de ruzie nog hoorbaar. Tussen 2011 en 2015 ondernam De Ruig het project What David Sees, waarin hij samenwerkte met een jonge Roemeense Roma die hem een ​​fotocamera te leen vroeg om het dagelijkse leven in de Roma-wijk waar hij woont vast te leggen. Dit project leverde 6000 foto's, een video-installatie, een boek en een documentaire op. In opdracht van Museum voor Hedendaagse Kunst De Domijnen in Sittard creëerde de kunstenaar in 2017 De woonwagen, dat ben ik . Hij werkte samen met reizigers uit de omgeving van Sittard die hem hun miniatuur woonwagens met bijbehorende paardjes uitleenden. Behalve in een installatie resulteerde het in een korte documentaire waarin de eigenaren uitlegden waarom de miniatuurwagens zo belangrijk voor hen zijn. De vreemde houding van de mens ten opzichte van boerderijdieren is de laatste jaren het centrale thema van de kunstenaar. De eerste resultaten werden getoond tijdens het evenement Een dier / een mens in december 2018 in Amsterdam, dat bestond uit een symposium, een tentoonstelling en videoprojecties op de ramen van vijf grachtenpanden. In 2020 richtte Jaap de Ruig zijn eigen uitgeverij op, Uitgeverij Caprae . De naam is een eerbetoon aan geiten (Latijn: caprae), de dieren die hem ooit fysiek en psychisch hebben gered. Hoewel geiten vaak worden geassocieerd met ontbossing en woestijnvorming, is het de geitenhoeder (de mensheid) die verantwoordelijk is. Bij elke publicatie van Uitgeverij Caprae wordt nagedacht over de gevolgen voor het milieu. De Ruig is verantwoordelijk voor het ontwerp, de fotografie, de illustraties en de productie. In 2021 voltooide de kunstenaar GEEN PANIEK - Een jaar in lockdown op 150m² polderland . In een 56 minuten durende film volgt hij het ritme van de seizoenen op een onooglijk stukje land in Nederland, waar de natuur zich stoïcijns onthoudt van elke reactie op de menselijke consternatie over een pandemie. Facebook - Instagram Jaap de Ruig plaatst regelmatig een afbeelding uit zijn archief op Facebook, Instagram en Youtube en Vimeo. Daar zijn ook veel videofilms of fragmenten van video's geüpload. Instagram Facebook YouTube Vimeo Statement Video en film maken gebruik van de bestaande werkelijkheid om een ​​nieuwe werkelijkheid te creëren, die de bestaande onderzoekt. Book preview EEN DIER / EEN MENS:
JAAP DE RUIG
info@jaapderuig.nl